આવ્યો મેહુલિયો…

કાલે રાત્રે લગભગ ૧૧ વાગ્યા ની આજુબાજુ ધૂમધડાકા સાથે મેઘરાજા ની સવારી મુંબઈ આવી પહોચી. આટલી બધી ગરમી પછી કઈંક હાશકારો (ક્ષણભર માટે જ)  મળ્યો. મને ઘણો આનંદ થયો. વીજળીઓ જોરજોરથી ગર્જવા લગી. આપણે નાના હતા ત્યારે કે’તા ને કે “ડોશી ગબડી…” એવું વતાવરણ રચાઈ ગયું. બહાર ધોધમાર વરસાદ પડતો જોઈને હું તો બારી પાસે જ બેસી ગયો. થોડા વખત માટે. એટલો સરસ મખમલ જેવો પવન બારી ના સળિયાઓ વચ્ચે થી આવી રહ્યો હતો.

થોડી જ વારમા બાળકોનો અવાજ આવવા માંડ્યો. નોર્મલી રાત ના આટલા વાગ્યે બાળકો નીચે રમવા નથી આવતા. આ સાંભળીને મેં બારણું ઊઘાડી ને જોયું તો નાના નાના ટાબરિયાઓ પાણીમાં ભીંજાઈ ને પ્રથમ વરસાદની મઝા માણી રહ્યા હતા. મારી પણ ઈચ્છા થઈ ગઈ, પરંતુ હું જસ્ટ ઓફિસે થી ઘરે આવ્યો હતો એટલે મેં વરસાદમાં શરીર ભીંજવવાનુ માંડી વાળ્યુ. આ દ્રશ્ય જોઈ ને મારા મગજ મા ફોટો ખેંચવા નો વિચાર આવ્યો. એટલે હું મારો HP PhotoSmart R707 બહાર લઈ આવ્યો ને થોડા સરસ ફોટાઓ પાડ્યા.

દિલ

દિલ તમોને આપતાં આપી દિધું
પામતાં પાછું અમે માપી લીધું
માત્ર એક જ ક્ષણ તમે રાખ્યું છતાં,
ચોતરફથી કેટલું કાપી લીધું.

- મનહર મોદી

દસ

 

[0૧] જ્યારે કોઈ પુરુષ પોતાની પત્ની માટે ગાડીનો દરવાજો ખોલે ત્યારે સમજવાનું કે ગાડી નવી છે કાં તો પત્ની નવી છે.

[0૨] પ્રેમના ગણિતમાં એક વત્તા એક એટલે સર્વ અને બે ઓછા એક એટલે શૂન્ય.

અશ્રુ

 

અશ્રુની વાત ટૂંકમાં કેવી રીતે કહું ?
એ દોસ્ત, એ તો ખારા સમંદરની વાત છે….

- નેહા ત્રિપાઠી

સુંદર મોડ

સુંદર મોડ - સાહિર લુધિયાનવી (સાછંદ પદ્યાનુવાદ: રઈશ મનીઆર)

चलो इक बार फिर से अजनबी बन जाएं हम दोनों

न मैं तुमसे कोई उम्मीद रखूं दिलनवाज़ी की
न तुम मेरी तरफ़ देखो ग़लत-अंदाज़ नज़रों से
न मेरे दिल की धड़कन लड़खड़ाए मेरी बातों में
न ज़ाहिर हो तुम्हारी कश्मकश का राज़ नज़रों से